26 اکتبر 2022 - بر اساس یک مطالعه مشاهده‌ای منتشر شده در مجله کالج آمریکایی قلب، کاهش وزن پس از جراحی چاقی با کاهش اینتراکشن بطنی، کاهش چربی اپیکارد، بهبود مکانیک دو بطنی طولی[1] و ریمدلینگ معکوس، همراه است، با این حال میوپاتی LA و احتقان همودینامیک[2]، هنوز در این افراد پیشرفت می کند.

این مطالعه همچنین نشان داد که کاهش چربی احشایی با اثرات قلبی مطلوب مرتبط است، که نشان می‌دهد این ممکن است یک هدف کلیدی برای مداخلات کاهش وزن (WL) باشد.

مطالعات با پیگیری های کوتاه مدت اثرات مفید کاهش وزن را بر قلب نشان داده اند، اما اطلاعات زیادی در مورد اثرات طولانی مدت کاهش چربی احشایی در دسترس نیست. با توجه به این موضوع، دکتر Hidemi Sorimachi، و همکارانش از گروه پزشکی قلب و عروق در کلینیک مایو در روچستر، در این مطالعه به دنبال بررسی اثرات کاهش وزن طولانی مدت پس از جراحی چاقی بر عملکرد قلب، ساختار، تعامل بطنی، و ترکیب بدنی از جمله بافت چربی احشایی شکم (VAT) و ضخامت چربی اپیکارد بودند.

قبل و بیش از 180 روز پس از جراحی چاقی، 213 بیمار چاق تحت اکوکاردیوگرافی قرار گرفتند. در 52 بیمار، مساحت چربی احشایی در ناحیه ی شکم با توموگرافی کامپیوتری اندازه گیری شد.

این مطالعه یافته های زیر را ارائه کرد:

·        پس از 5.3 سال، شاخص توده بدنی (BMI) همراه با کاهش مطلوب در قند خون ناشتا، فشار خون و ریمدلینگ بطن چپ(LV) در کل نمونه ی مورد بررسی، 22 درصد کاهش یافت.

·        مساحت چربی احشایی در ناحیه ی شکم در زیر گروهی از بیماران که با توموگرافی کامپیوتری قبل و بعد از عمل اندازه گیری شده بود، 30 درصد کاهش یافت.

·        در همه افراد، ضخامت چربی اپی کارد به میزان 14 درصد کاهش یافت، همزمان با کاهش وابستگی متقابل بطنی.

·        به دنبال جراحی چاقی، استرین طولی بطن چپ و بطن راست بهبود یافت، اما استرین دهلیز چپ(LA)  بدتر شد، در حالی که حجم دهلیز چپ و فشارهای تخمینی دهلیز چپ افزایش یافت.

·        در تجزیه و تحلیل زیرگروهی، در ابتدا ضخامت دیواره ی بطن چپ و استرین قوی‌تر با VAT بیشتر از BMI مرتبط بود، و کاهش توده بطن چپ بعد از جراحی، با کاهش VAT اما نه با BMI مرتبط بود.

دکتر Paul Heidenreich، از مرکز مراقبت سلامت VA Palo Alto در کالیفرنیا، در یک کامنت در سرمقاله همراه این مقاله نوشت: اثرات واگرای کاهش وزن بر استرین LV و LVEF[3] ، یک یافته جالب بود. LVEF اندکی اما به طور قابل توجهی کاهش یافت (64 تا 66 درصد)؛ با این حال، استرین طولی گلوبال بطن چپ(14.3 تا 15.1 درصد) افزایش یافت.این نتایج محدودیت‌های LVEF را به ‌عنوان یک معیار سنجش قدرت انقباض، عمدتاً زمانی که ضخامت دیواره ی بطن چپ ثابت نیست، نشان داد.

نویسندگان خاطرنشان کردند که علیرغم بدتر شدن انقباض، افزایش ضخامت دیواره بطن چپ با چاقی ممکن است امکان حفظ کسر جهشی یا ejection fraction را فراهم کند. کاهش ضخامت دیواره با کاهش وزن ممکن است منجر به عدم تغییر یا بدتر شدن LVEF با وجود بهبود استرین شود. همانطور که اندازه گیری استرین نشان داد، قدرت انقباض بطن راست نیز بدون تغییر قابل توجهی در fractional area changes  افزایش یافت.

محققان در نتیجه گیری خود نوشتند: کاهش چربی احشایی با اثرات قلبی مطلوب مرتبط بود، که نشان می دهد این ممکن است یک هدف کلیدی برای مداخلات کاهش وزن (WL) باشد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/cardiology-ctvs/news/bariatric-surgery-yields-favorable-long-term-cardiac-outcomes-in-obese-patients-jacc-101097